[APH Fanfic]Anonymous songs.[Intro]

posted on 27 Oct 2011 00:49 by fn-tagaz in fan-fiction
[APH Fanfic]: Anonymous songs. [Intro]
Main: Alfred Arthur , Francis Arthur , Alfred Kiku
Rate: PG
Warning: แฟนฟิคเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องสิ่งใดๆที่มีอยู่จริงบนโลก

-ขออนุญาติ-
 
เนื้อหา ในเอนทรีนี้ ไม่ได้มี ส่วนเกี่ยวข้องกับ ประเทศ บุคคล หรือองค์กรใดที่มีอยู่จริงบนโลก หากท่านมีความอ่อนไหวเกี่ยวกับประเทศ หรือความสัมพันธ์เกี่ยวกับประเทศ ขอความกรุณาปิดหน้านี้ทิ้งด้วยค่ะ 

เฮตาเลียเป็นการ์ตูนที่่มี เนื้อหาเสียดสี โดยตัวละครในเรื่องได้ดัดแปลงมาจากประเทศบนโลก กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน

Y Alert! เนื้อหาที่จะกล่าวถึงต่อจากนี้เป็น Boy's Love อันเป็นจินตนาการส่วนตัวไม่ได้เกี่ยวกับเนื้อหาจริง ของเฮตาเลียแต่ประการใด และเฮตาเลียไม่ใช่การ์ตูน Y

 
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
เสียงปากกาขีดเขียนเอกสารดังไปทั่วห้องที่เงียบสงัดโดยร่างโปร่งบางเจ้าของฉายานามอดีตโจรสลัดที่กำลังทำงานอย่างเคร่งเครียด
 

ปึก! เสียงปากกาสะดุดทำให้ร่างบางได้แต่มองด้ามปากกาสวยหรูที่มีข้อความเขียนว่า made in usa คิ้วหนาที่ดูตลกจนน่าขันขมวดเข้าหากันอย่างหงุดหงิดใจ
 
...ไหนว่าดีนักดีหนาไง..แล้วทำไมมันฝืดจนสะดุดอย่างนี้ละ
 
อาเธอร์ เคิร์กแลนด์ วางปากกาลงอย่างหงุดหงิด หมดอารมณ์ในการเคลียร์เอกสารที่มีล้นโต๊ะ แม้เกินกว่าครึ่งจะเสร็จหมดแล้วก็เถอะ
ว่าแล้ว ก็วางปากกาแล้วจัดเอกสารให้เข้าที่เข้าทาง บ่งบอกถึงความเป็นระเบียบของเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี ก่อนจะบิดขี้เกียจก่อนจะเอนตัวลงพิงพนังเก้าอี้ นิ้วเรียวพยายามนวดคลึงระหว่างคิ้วเพื่อคลายความเหนื่อยล้า
 

"กี่ปีมาแล้วนะ..." เสียงพึมพำดังลอดออกจากริมฝีปาก ขณะเดียวกัน เจ้าของริมฝีปากก็กัดขบจนเลือดซิบ
 
..นานเท่าไรแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน

แม้จะอยากคุย อยากเจอมากแค่ไหน อาเธอร์ก็ได้แต่ห้ามตัวเองเอาไว้ เพราะเพื่อคำว่าศักดิ์ศรี ไม่อยากจะเสียศักดิ์ศรีสุดท้ายของตนเอง ศักดิ์ศรีที่ได้มาจากความพ่ายแพ้ในการประกาศอิสรภาพของอเมริกา
เด็กคนนั้น..ไม่ใช่สิ..คนๆนั้น ไม่ใช่น้องชายของเค้าอีกต่อไป
 

..อ้างว่าศักดิ์ศรี อันที่จริง อาจเป็นเพราะเจ้าตัวต้องการจะหลีกหนีมากกว่ามั้ง?
 
ทั้งที่ ทั้งคิดถึงและโหยหา แต่กลับไม่ได้พบเจอ
เพราะถ้าหากพบเจอแล้วมันจะกลายเป็นความทรงจำที่เลวร้ายสู้ยอมอดกลั้นไปแบบนี้...
ยังจะดีกว่าเสียอีก..
 
หากเจอกันแล้วความอดทนของเค้าต้องพังทลาย
ขอคิดถึงแค่ความทรงจำในอดีตก็เพียงพอ
เพราะในใจก็รู้ รู้ดี รู้ดีที่สุด...อาเธอร์ ไม่ได้รักเค้า...ไม่ว่าจะฐานะอะไรก็ตาม
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

..............
............
...........
..........
........
.......
......
....
..
.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ก๊อกๆ
 

เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้ร่างบางที่นั่งเหม่อลอยสะดุดคลับคลายจะตกเก้าอี้ โชคดีไปที่ยังไม่ตกซะก่อน
อาเธอร์ถอนหายใจก่อนจะหันไปมองผู้ที่เข้ามาเยือน ...ฟรานซิส?
 
"ถ้านายจะเคาะประตูแล้วเปิดเข้ามาทันทีก็ไม่ต้องเคาะก็ได้นะ อีกอย่างใครใช้ให้นายเข้ามาในบ้านของฉันฮะ!"
 
"คราวที่แล้วคุณพี่เข้ามาอาเธอร์ก็บอกให้คุณพี่เคาะประตู คุณพี่ก็ทำตามแล้วไงจ๊ะ ส่วนเข้ามาได้ยังไง คุณพี่ก็เดินเข้ามาไงละ อาเธอร์นี่ละก็เรื่องแค่นี้ยังต้องสอนอีกรึไงน่า หื้มมม"
 
ร่างสูงของชายฝรั้งเศสเดินเข้ามาพร้อมชุดที่ประดับประดาด้วยลูกไม้รวมทั้งเส้นผมพลิ้วๆอันเป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัว
 
"...มีอะไร!"ตาสีมรกตตวัดมองผู้มาเยือนพร้อมเอ่ยน้ำเสียงแข็งกร้าวอย่างไม่พอใจ มิวายเหล่มองประตูเป็นนัยๆ
 
...ออกไปเถอะ ชิ้วๆ...คงแปลได้เป็นอารมณ์นี่ซะละมั้ง?
 
คนตัวสูงเลิกคิ้วพลางมองร่างบางตรงหน้าอย่างขบขัน ชอบทำตัวเป็นเด็กเสียจริงน่าา น่าแกล้งชะมัด
 
"ใครใช้ให้นายมองฉันอย่างนั้นฮะ!!!"อุ๊ก..โวยวายอีกแล้วว
 
"โอ๋ๆ ใจเย็นๆ คุณพี่มีข่าวจะมาบอกอาเธอร์ต่างหาก"
 
"ข่าวอะไร ทำไมไม่ส่งจดหมายมา ต้องถ่อมาถึงนี่เลยรึไง รีบๆพูดมาซิ เสร็จแล้วก็รีบๆกลับไปซะ"แหนะ ทั้งไล่ทั้งเหน็บแนม คุณพี่ละเจ็บสุดหัวใจ
 
"จ้าจ้า"ร่างสูงตอบพลางพยายามข่มเสียงหัวเราะไว้ในใจ ลองหัวเราะตอนนี้สิ บ้านอาเธอร์ก็บ้านอาเธอร์เถอะ ได้บึ้มแน่ แถมอาจจะมีของแถมเป็นบ้านของเค้าตามมาซะด้วยละมั้ง
 
"อะแฮ่ม ที่คุณพี่จะบอกคือ จะมีการประชุมครั้งใหญ่โดยประเทศแต่ละประเทศต้องเข้าร่วมให้ได้ มีอังกฤษ ฝรั่งเศส สวิตเซอร์แลนด์ อิตาลี เยอรมัน ออสเตรเลีย ฟินแลนด์ ญี่ปุ่น ส........."
ขณะพูดก็มองปฏิกิริยาชายชาวผู้ดี ที่นั่งฟังหลังตรง คิ้วตลกขมวดนิดๆก่อนจะเปล่งประเทศสุดท้ายออกมา
"รวมทั้งอเมริกา อ่อ เจ้าภาพจัดงานนี้เป็นอเมริกานะ คุณพี่ของบอกไว้กะ...."
 
โครม!!!
 
 
ยังไม่ทันจะพูดจบ ร่างบางก็เอามือบางๆนั้นกระแทกโต๊ะซะดัง..คุณพี่ละเจ็บแทน
 
 
"ทะ ทำไมต้องเป็นอเมริกา...."ร่างบางหน้าซีด เกร็งเนื้อเกร็งตัวไปซะหมด
 
..ไม่เอานะ...ไม่เอา
 
ฟรานซิสขมวดคิ้วมองอาเธอร์ที่มีปฏิกิริยารุนแรง น่าจะเป็นเพราะชื่อสุดท้ายที่เค้ากล่าวออกมา ผ่านมากี่ปี ทุกครั้งที่รวมประชุมกับอเมริกา ร่างบางจะนั่งเงียบ ขัดบ้างตามความจำเป็น ตอบบ้างถ้าถูกถาม แต่นอกจากนั้น ร่างบางทำเพียงแค่นั่งมอง มองผ่านร่างสูง ที่ไม่รู้ว่าอุดมด้วยกล้ามเนื้อหรือไขมันกันแน่ของไอ้คนที่อวดอ้างตัวว่าเป็นฮีโร่ ราวกับคิดถึงอะไรบางอย่าง
 
แต่จะเป็นแบบนี้ไปตลอดไม่ได้หรอกนะ..อาเธอร์
 
"เฮ้ออ คุณพี่มาบอกแค่นี้ละจ๊ะ เตรียมตัวด้วยนะ ออกเดินทางพรุ่ง เดียวคืนนี้คุณพี่จะไปหาที่พักแถวๆ...."พูดพลางหันหลังออก ก่อนจะสะดุ้งสุดตัวเมื่อร่างบางที่เห็นตั้งแต่เล็กกระโดดมากระชากชายเสื้อไว้อย่างรวดเร็ว
 
"คะ คืนนี้นอนที่นี้ก็ได้ อยะ..อย่าไป"น้ำเสียงสั่นราวกับไม่รู้ตัวว่าพูดอะไร ถ้าเป็นเวลาปกติละก็ เจ้าตัวคงถีบส่งไปด้วยซ่ำ
 
 
ทั้งๆที่หมอนั้นมีอิทธิพลกับนายขนาดนั้น...
 
 
ฝรั่งเศสคิดพลางถอนหายใจ กี่ปีๆไม่เปลี่ยนแปลง ตั้งแต่เหตุการณ์ประกาศอิสรภาพครั้งนั้น
 
"อื้มม เดียวคืนนี้คุณพี่แสนดีคนนี้จะดื่นดื่มเป็นเพื่อนเอง" ดื่มเพื่อให้ร่างที่สั่นสะท้านตรงหน้าสบายใจ เพราะรู้ว่าหากเค้าแค่ส่งจดหมายมา คนๆนี้ คงช็อกจนทำอะไรไม่ถูก
 
...เหตุการณ์นั้น ยังไม่ลืมเลือนราวกับพึ่งเกิดเมื่อวาน..








 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
"คุณอัลเฟรดครับ เตรียมงานเรียบร้อยแล้วครับ เอกสารการประชุมทั้งหมดพร้อมแล้วครับ"
 
"ขอบคุณครับ ทุกคนไปเตรียมตัวเองให้พร้อมเถอะครับ ที่เหลือผมจัดการเองได้"ว่าแล้วก็ขยับแว่นนิดๆหน่อยก่อนจะเดินบอกลาผู้เกี่ยวข้องแล้วเดินกลับหลัง
 
 
พรุ่งนี้ จะได้เจอกันไหมนะ... อาเธอร์
นายจะ..ให้อภัยฉันได้หรือยัง... อาเธอร์
 
 
เสียงโทรศัพท์ดังขัดขึ้นขณะที่ร่างสูงเดินคิดอะไรเงียบๆ อัลเฟรดหยุดยืนแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเมื่อเห็นหน้าจอก็ต้องแปลกใจ...
 
 
 
 
 
 
คิคุ?



 
 
 
 
 

-tbc.-
 
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
//โยนเข้าไหดอง 5555'
 
 
เมริกิริเป็นคู่ที่รักเกือบจะที่สุด >< (ไม่มีรักที่สุดเพราะมันรักตามอารมณ์)
เป็นแฟนฟิคเรื่องแรกที่เอามาลงจริงๆจังคะ >.,<
อยู่ๆก็อยากเขียนคนซึนขึ้นมา 55'
 
เอาจนได้..... *ขำ*
 
หลุดปวศ หลุดคาแรกเตอร์บ้าง..ไม่ว่ากัน *ฮา*
 
ส่วนบ้านเนสน้ำยังไม่ท่วมคะ :3
5555' ใครท่วมแล้วก็ระวังเรื่องโรคอะไรๆด้วยนะคะ เป็นห่วงเน้อ :)
 
 
 
ฝากไว้ด้วยนะจ๊ะ ขยันเมื่อไร(?)จะรีบอัพเนอะ <3 
 
 
 
 
 
 
55555555555555555555'
 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วนะเนสจัง-..-

ทำไมคาแรคเตอร์เหมือนมึงเลย~

ซึนๆ 555555555555

#1 By Na_ (206.53.148.240) on 2011-10-28 06:47

Recommend

Users Online [ Stats ] =========================== ===========================